راین‌متال روز ۲۲ اکتبر کارخانه UK Gun Hall را در تلفورد رسماً افتتاح کرد و ظرفیت تولید داخلی سلاح‌های کالیبر بزرگ را احیا کرد؛ قابلیتی که وزارت دفاع بریتانیا می‌گوید دو دهه وجود نداشت. این کارخانه لوله و مجموعه ته‌بند سامانه‌های ۱۲۰ و ۱۵۵ میلی‌متری می‌سازد.
مراسم افتتاح نقطه عطفی صنعتی است، اما نخستین روز تولید نبود. راین‌متال در اطلاعیه افتتاح می‌گوید تولید مجموعه‌های ته‌بند و بلوک‌های آن در مه ۲۰۲۶ و تولید لوله‌ها در ژوئن آغاز شد.
ظرفیت با میزان تولید تفاوت دارد
شرکت حداکثر ظرفیت سالانه را تا ۲۴۵ لوله در مجموع دو کالیبر، به‌علاوه بیش از ۵۰ مجموعه ته‌بند اعلام کرده است. این ارقام توان کارخانه در اوج ظرفیت را توصیف می‌کنند، نه تعداد تأییدشده‌ای که قبلاً به نیروهای مسلح تحویل شده باشد.
فضای تولید ۱۱٬۵۰۰ متر مربعی برای پشتیبانی از چلنجر ۳ و سکوهای توپخانه آینده در نظر گرفته شده است. وزارت دفاع RCH 155 را نیز از سامانه‌های مورد پشتیبانی نام می‌برد و کارخانه را به نیازهای تسلیحاتی تانک و توپخانه مرتبط می‌کند.
اشتغال نیز قرار است مرحله‌به‌مرحله گسترش یابد. راین‌متال از حضور فعلی ۳۵ نفر در کارخانه خبر می‌دهد و با افزایش تولید، بیش از ۱۰۰ نفر را پیش‌بینی می‌کند؛ گزارش شورای تلفورد و رکین نیز حدود ۱۰۰ شغل را پیامد آینده توسعه معرفی می‌کند.
تولید بریتانیایی با تخصص آلمانی
وزارت دفاع می‌گوید کارکنان بریتانیایی پیش از بازگشت به تلفورد، در تأسیسات راین‌متال در اونترلوس آلمان آموزش دیدند. آموزش شامل ساخت دقیق، تضمین کیفیت و تولید تخصصی سلاح بود و علاوه بر نصب ماشین‌آلات، دانش عملی را منتقل کرد.
دولت و شرکت هر دو پروژه را به توافق ترینیتی هاوس مرتبط می‌کنند که بریتانیا و آلمان در اکتبر ۲۰۲۴ امضا کردند. در این مورد، تولید داخلی از طریق مشارکت صنعتی با یک تأمین‌کننده آلمانی بازسازی می‌شود.
راین‌متال همچنین قصد دارد فولاد Sheffield Forgemasters را وارد تولید کند. این گام بعدی اعلام‌شده در زنجیره تأمین است، نه تأیید اینکه تمام لوله‌های در حال ساخت هم‌اکنون از فولاد بریتانیایی استفاده می‌کنند.
ظرفیت جایگزینی به نیاز نظامی تبدیل می‌شود
ژنرال سر رولی واکر، فرمانده ارتش بریتانیا، در سخنرانی مراسم افتتاح استدلال کرد که نیروهای مسلح باید بتوانند سامانه‌های رزمی را با همان سرعتی که جنگ مصرف می‌کند تعمیر و جایگزین کنند. سخن او ظرفیت کارخانه را به آمادگی پایدار پیوند می‌دهد، نه صرفاً تحویل تجهیزات نو.
لوله و ته‌بند قطعه هستند؛ بنابراین تولید آنها نباید معادل همان تعداد تانک یا سامانه توپخانه کامل تلقی شود. همچنین ظرفیت اعلام‌شده مشخص نمی‌کند در یک سال معین چند سلاح کامل به یگان‌های بریتانیایی خواهد رسید.
تغییر فوری این است که بریتانیا دوباره یک سایت داخلی فعال برای این فرایندهای تولیدی دارد. سهم نظامی بلندمدت آن به سفارش‌ها، افزایش تولید و تحویل بستگی خواهد داشت، در حالی که برنامه‌های اعلام‌شده نیروی انسانی و فولاد نشان می‌دهند کدام بخش‌های توسعه هنوز در پیش هستند.