Amerykańska blokada morska Iranu uniemożliwiła wprowadzenie na rynek irańskiej ropy o wartości około 25 miliardów dolarów, poinformował 16 października 2026 r. dowódca Centralnego Dowództwa Stanów Zjednoczonych. Admirał Brad Cooper podał tę liczbę w wideoraporcie, który CENTCOM opublikowało na platformie X i o którym agencja Associated Press doniosła za pośrednictwem The Times of Israel.
W tym samym raporcie Cooper powiedział, że siły amerykańskie w ciągu samego ostatniego tygodnia przeprowadziły 400 statków handlowych przez cieśninę Ormuz i od początku wojny pomogły wywieźć z Zatoki ponad miliard baryłek ropy. Dodał, że Stany Zjednoczone pomogły zamrozić irańskie kryptowaluty o wartości około 350 milionów dolarów.
Cieśnina, którą Iran zamknął w lutym
Iran faktycznie zamknął cieśninę po tym, jak Stany Zjednoczone i Izrael zaatakowały Iran 28 lutego 2026 r., a zamknięcie to podniosło ceny ropy na całym świecie. Od tego czasu, jak powiedział Cooper, irańskie ataki na żeglugę handlową zabiły ponad 20 cywilnych marynarzy.
Liczby podane przez Coopera opisują dwa różne procesy zachodzące jednocześnie. Blokada jest wymierzona w irańskie porty i irańskie ładunki. Eskorty służą statkom wszystkich pozostałych, które nadal muszą przepływać w zasięgu irańskich rakiet, dronów i szybkich łodzi, aby dotrzeć na Ocean Indyjski. Tankowiec wypływający z Kuwejtu lub Iraku może zostać przeprowadzony przez cieśninę tego samego dnia, w którym irański tankowiec zostaje zawrócony.
Kwota 25 miliardów dolarów to własne szacunki dowództwa, a raport nie wyjaśnił, jak ją obliczono, za jaki okres ani przy jakiej cenie ropy. Liczba ta sygnalizuje natomiast, że CENTCOM mierzy skuteczność blokady dochodami odebranymi Teheranowi, a nie liczbą przechwyconych statków.
Co eskorty mówią armatorom
Liczba 400 statków w tygodniu jest bardziej bezpośrednio użyteczna dla branży żeglugowej. Sugeruje, że ruch przez Ormuz odbywa się pod ochroną, a nie zamiera całkowicie. Ubezpieczyciele i czarterujący uważnie śledzą ten wskaźnik, ponieważ każde eskortowane przejście jest punktem danych o tym, jak duże ryzyko marynarka wojenna USA bierze na siebie w ich imieniu.
Liczba ofiar działa w przeciwnym kierunku. Dwadzieścia ofiar cywilnych od lutego pokazuje, że ochrona ma granice i że Iran zachowuje zdolność do uderzania w statki, które nie są eskortowane lub zostają trafione, zanim nadejdzie pomoc. Military Ledger informował w październiku o dwóch statkach trafionych w cieśninie Ormuz, gdy pojawiały się szersze doniesienia o atakach.
Unia Europejska prowadzi w regionie własną misję morską, operację ASPIDES, która towarzyszy statkom handlowym i broni ich przed atakami, ale nie egzekwuje amerykańskiej blokady. Obie misje dzielą te same wody przy różnych mandatach prawnych, a różnicę tę wyjaśnia tekst o tym, czym różnią się interdykcja, blokada i eskorta.
Na co zwracać uwagę
Trzy rzeczy zamieniłyby raport Coopera w mierzalny zapis: datowane zestawienie zatrzymanych ładunków, założenia cenowe stojące za kwotą 25 miliardów dolarów oraz tygodniowe dane o przejściach, które można porównywać w czasie. Dopóki CENTCOM ich nie opublikuje, liczba ta pozostaje oceną dowódcy co do tego, ile blokada kosztuje Iran, przedstawioną w ósmym miesiącu wojny, która zaczęła się od zamknięcia cieśniny.