نیروی هوایی آمریکا قراردادی به ارزش ۶۹۴ میلیون دلار برای تولید AGM-183A Air-Launched Rapid Response Weapon به لاکهید مارتین واگذار کرده و از تصمیم پیشین خود برای پایان دادن به خرید این موشک هایپرسونیک بازگشته است. قرارداد در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ واگذار و در ۲۶ اکتبر اعلام شد.
بیانیه نیروی هوایی که ASDNews بازنشر کرده است، وزارت نیروی هوایی را مرجع واگذاری قرارداد معرفی می‌کند، اما نام فرماندهی تدارکاتی تابع آن را نمی‌آورد. تعداد موشک‌ها و تاریخ‌های تحویل به دلایل امنیت عملیاتی منتشر نشده‌اند.
ناکامی پرتاب‌ها تنها بخشی از ماجرای آزمایش بود
سه تلاش برای آزمایش پروازی بوستر در سال ۲۰۲۱ ناکام ماند. موشک در آوریل و دسامبر از هواپیما جدا نشد؛ در ژوئیه جدا شد، اما بوستر روشن نشد، چنان‌که Air & Space Forces در همان زمان گزارش کرد.
آزمایش‌های موفق بوستر در مه و ژوئیه ۲۰۲۲ انجام شد. در ۹ دسامبر، یک B-52 نخستین نمونه کامل موشک را پرتاب کرد، نه نمونه‌ای برای آزمایش عمدتاً بوستر؛ نیروی هوایی ابتدا این پرواز را موفق توصیف کرد.
این تمایز اهمیت دارد: ارزیابی بعدی آزمایش‌های پنتاگون، که DefenseScoop آن را گزارش کرد، نشان داد خرابی حسگرهای میدان آزمایش مانع ارزیابی مرحله نهایی پرواز دسامبر شده بود. در آزمایش ۱۳ مارس ۲۰۲۳، پوشش‌های محافظ هنگام جدایی بوستر و وسیله گلاید به‌درستی رها نشدند و داده‌های عملکرد مراحل گلاید و نهایی به دست نیامد.
عقب‌نشینی از خرید و سپس تغییر تصمیم
کنگره خرید برنامه‌ریزی‌شده ۱۲ موشک را از بودجه سال مالی ۲۰۲۲ حذف کرد و نیروی هوایی برای سال مالی ۲۰۲۳ بودجه خرید نخواست. در ۲۹ مارس ۲۰۲۳، اندرو هانتر، مسئول تدارکات، گفت این نیرو قصد خرید بیشتر ندارد، هرچند پرواز نمونه‌های اولیه برای جمع‌آوری داده حفظ می‌شد.
نیروی هوایی تمرکز خود را به Hypersonic Attack Cruise Missile منتقل کرد؛ سلاحی جداگانه با موتور هوازی. با این حال آزمایش ARRW ادامه یافت: آخرین پرواز برنامه‌ریزی‌شده نمونه اولیه در ۱۷ مارس ۲۰۲۴ انجام شد، اما نیرو از انتشار نتایج تفصیلی خودداری کرد.
تا سال ۲۰۲۵، ژنرال دیوید آلوین، رئیس وقت ستاد نیروی هوایی، به کنگره می‌گفت که این نیرو ARRW خواهد خرید. همان‌طور که Air & Space Forces گزارش می‌دهد، خرید به بودجه سال مالی ۲۰۲۶ بازگشت. قرارداد تازه این تغییر مسیر را ملموس می‌کند، هرچند اطلاعیه عمومی یافته‌های فنی پشت تصمیم را توضیح نمی‌دهد.
تولید به معنای اعلام آمادگی عملیاتی نیست
ARRW با یک بوستر راکتی از سرعت ماخ ۵ فراتر می‌رود و سپس یک وسیله گلاید مانورپذیر را رها می‌کند. مأموریت در نظر گرفته‌شده، حمله از فاصله دور به اهداف باارزش و حساس به زمان است، از جمله اهدافی که پدافند هوایی قدرتمند از آنها محافظت می‌کند.
لاکهید مارتین در اطلاعیه ۲۷ اکتبر خود، قرارداد ۶۹۴ میلیون دلاری را تأیید کرد و گفت ساخت ۴۷ هزار فوت مربع فضای اضافی تولید ARRW در تروی، آلاباما، آغاز شده است. شرکت B-52 را سکوی پرتابی معرفی کرد که سلاح روی آن یکپارچه شده است.
این توسعه صنعتی از ساخت پشتیبانی می‌کند؛ اما ثابت نمی‌کند که یگان‌های رزمی موشک‌های قابل استقرار دریافت کرده‌اند. اطلاعیه‌ها تاریخی برای ورود به خدمت عملیاتی ارائه نمی‌کنند و نامشخص بودن تعداد سفارش، محاسبه معتبر قیمت هر موشک را ناممکن می‌کند.