Indyjskie Ministerstwo Obrony podpisało 2 listopada 2026 roku dwa kontrakty o wartości 53 866,50 crore rupii na osiem korwet nowej generacji dla marynarki wojennej, przydzielając pięć jednostek Garden Reach Shipbuilders and Engineers oraz trzy Goa Shipyard, jak podało w komunikacie.
Umowy podpisano w Kartavya Bhawan-2 w Nowym Delhi w obecności sekretarza obrony Rajesha Kumara Singha, poinformował resort; India Brand Equity Foundation opublikowała przybliżoną wartość całego programu wynoszącą 5,67 mld dolarów, stanowiącą podany przez to źródło odpowiednik kwoty w rupiach.
Dwie stocznie dzielą budowę
Według Ministerstwa Obrony marynarka zaprojektuje okręty w kraju, a dwa państwowe przedsiębiorstwa obronne zbudują je po wyborze w postępowaniu konkurencyjnym; resort określił takie połączenie własnego projektu marynarki i konkurencyjnego wyboru stoczni jako pierwsze dla przedsięwzięcia tego rodzaju.
Naval News określił program jako Project 28A i podał, że GRSE przedstawiła najtańszą ofertę; według tej relacji kontrakt na pięć jednostek tej spółki ma wartość około 32 000 crore rupii i mieści się w większym zamówieniu obejmującym wszystkie osiem okrętów.
ICICI Direct podało osobno, że GRSE ujawniła okres realizacji wynoszący dziewięć lat i cztery miesiące od otrzymania pierwszej płatności; taki okres kontraktowy nie określa kalendarzowych dat przekazania poszczególnych jednostek ani kolejności dostaw okrętów budowanych przez Goa Shipyard.
Zadania w trzech obszarach działań
Ministerstwo poinformowało, że korwety otrzymają nowoczesne pociski, uzbrojenie i zestawy sensorów do działań przeciwko zagrożeniom powietrznym, nawodnym i podwodnym; tym samym przypisuje nowym jednostkom kilka zadań marynarki, zamiast przedstawiać zakup jako pozyskanie okrętów patrolowych o jednej funkcji.
Według India Brand Equity Foundation przewidywane zadania obejmują ochronę szlaków handlowych, zwalczanie jednostek nawodnych i podwodnych, obronę wybrzeża, walkę na wodach przybrzeżnych oraz nadzór morski; są to zamierzone możliwości, a nie dowód dostępności tych okrętów do obecnych działań operacyjnych.
Naval News wskazuje początek programu w zapytaniu informacyjnym z 2016 roku, początkowo dotyczącym siedmiu korwet, podczas gdy podpisane zamówienie według ministerstwa obejmuje osiem; wcześniejszego zarysu wymagań nie należy zatem traktować jako pełnej specyfikacji jednostek zamówionych obecnie przez marynarkę.
Korzyści przemysłowe i nieujawnione szczegóły
Resort przedstawia program jako wsparcie indyjskich materiałów, wyposażenia i wiedzy technicznej, z udziałem stoczni państwowych, prywatnych oraz mniejszych przedsiębiorstw; w komunikacie o podpisanych kontraktach nie podał jednak konkretnego procentowego udziału krajowych komponentów lub krajowej wartości w budowanych okrętach.
India Brand Equity Foundation powtórzyła prognozy resortu dotyczące 72 lakh osobodni pracy w stoczniach i 460 lakh w przemyśle pomocniczym oraz mniejszych firmach przez dziesięć lat; są to szacunki nakładu pracy, nie liczba stałych etatów ani terminarz przekazania jednostek.
Komunikat ministerstwa nie ujawnia terminów dostaw każdego okrętu, szczegółowej konfiguracji uzbrojenia ani nazw dostawców sensorów; potwierdza zakup ośmiu jednostek i podział budowy między stocznie, pozostawiając te kwestie techniczne i harmonogramowe poza zakresem opublikowanego ogłoszenia o zawartych umowach.