پاکستان در ۱۲ اکتبر، پس از گزارش رویارویی در شهرستان کرم، بار دیگر خواستار اقدام افغانستان علیه شبکه‌های مسلح فرامرزی شد. اسحاق دار، معاون نخست‌وزیر و وزیر خارجه، خواست اقدام‌ها علیه تحریک طالبان پاکستان (TTP) قابل بررسی و پایدار باشد. طالبان افغانستان اتهام‌های گسترده‌تر پاکستان را رد کرد.
این تبادل دیپلماتیک پس از بیانیه ۱۱ اکتبر ارتش پاکستان درباره تلاش برای عبور در کرم صورت گرفت. ارتش گفته بود حرکت گروه را در ۱۰ اکتبر، یک روز پیش از انتشار بیانیه، شناسایی کرده است.
درخواست اقدامی که بتوان آن را سنجید
گزارش رسمی پاکستان از سخنرانی ۱۲ اکتبر دار تأیید می‌کند که او در کنفرانس مبارزه با تروریسم مؤسسه مطالعات راهبردی اسلام‌آباد سخن گفته است. او از مقام‌های افغان خواست اجازه ندهند از خاکشان برای حمله به پاکستان یا کشورهای دیگر استفاده شود و علیه تحریک طالبان پاکستان و دیگر گروه‌های مسلح اقدام کنند.
در گزارش آسوشیتدپرس که عرب‌نیوز منتشر کرد، دار همچنین هشدار داد که گروه‌های مسلح فعال در افغانستان ممکن است روزی حکومت طالبان را نیز تهدید کنند. این ارزیابی او بود، نه پیش‌بینی اثبات‌شده درباره رفتار آینده آن گروه‌ها.
ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی حکومت افغانستان، اتهام‌ها را رد کرد و مقام‌های پاکستانی را به مانع‌تراشی در مذاکرات و ترجیح تبلیغات متهم ساخت. وزارت اطلاع‌رسانی پاکستان پاسخ داد که گفت‌وگو مستلزم اقدام کابل علیه پناهگاه‌ها و شبکه‌های پشتیبانی گروه‌های مسلح است. تبادل مواضع همان پرسش حل‌نشده را برجسته کرد: دو طرف چه اقدامی را کافی خواهند دانست؟
پاکستان درباره کرم چه گفت؟
خامه‌پرس گزارش داد که روابط عمومی ارتش پاکستان، ISPR، اعلام کرده نیروها در ۱۰ اکتبر گروهی را در حال نزدیک شدن از سمت افغانستان در شهرستان کرم، ایالت خیبر پختونخوا، شناسایی کردند. ارتش مدعی شد پاسگاه‌های طالبان افغانستان برای پشتیبانی از تلاش عبور تیراندازی کردند.
پاکستان گفت ۱۲ نفر از طرف مقابل و یک سرباز پاکستانی کشته شدند. این کشور افراد طرف مقابل را نیروهای مرتبط با تحریک طالبان پاکستان و اعضای طالبان افغانستان توصیف کرد، اما تعداد هر دسته را جداگانه اعلام نکرد. آمار تلفات، هویت افراد و ادعای آتش پشتیبانی در گزارش‌های بررسی‌شده مستقلا تأیید نشد.
پاسخ مجاهد مربوط به اتهام‌های گسترده‌تر پاکستان بود. نباید آن را روایت تفصیلی افغانستان از تیراندازی کرم دانست. در این گزارش‌ها پاسخی مشخص که شرایط همان حادثه را روشن کند وجود نداشت.
دو سازمان و رابطه‌ای محل اختلاف
تحریک طالبان پاکستان از مقام‌های طالبان افغانستان جداست، هرچند دو گروه پیوندهای نزدیکی دارند. پاکستان کابل را متهم می‌کند که به این گروه اجازه فعالیت از خاک افغانستان می‌دهد؛ مقام‌های افغان فراهم کردن پناهگاه برای حمله به پاکستان را رد می‌کنند.
این تمایز برای خواندن ادعای کرم ضروری است. مشارکت ادعایی نیروهای مرزی افغان، نفوذ ادعایی تحریک طالبان پاکستان و مسئولیت سیاست‌گذاری در کابل سه ادعای جداگانه‌اند. یک روایت رسمی هر سه را مستقلا اثبات نمی‌کند.
درخواست تازه دار بر اقدام قابل اثبات و پاسخ‌های دیپلماتیک متمرکز است. پرسش‌های واقعی حل‌نشده در کرم محدودترند: چه کسانی عبور کردند، چه کسانی شلیک کردند و کدام تلفات را می‌توان مستقل تأیید کرد؟