Israel Aerospace Industries zapowiedział POINT@AIR, mobilny radar przenoszony przez aerostat, w komunikacie datowanym na 11 października 2026 roku. Izraelski producent przedstawił system na wystawę AUSA w Waszyngtonie, opisując uniesiony czujnik mający poprawić wykrywanie zagrożeń na małej wysokości.

Główne założenie jest proste: podniesienie radaru ponad teren i przeszkody przy powierzchni może zwiększyć zasięg jego bezpośredniej widoczności. IAI twierdzi, że kompaktowa platforma może zmieniać położenie bez stałej infrastruktury, umożliwiając przenoszenie obszaru obserwacji wraz ze zmianą zadania.

Uniesiony czujnik do długotrwałej obserwacji

IAI zalicza POINT@AIR do rodziny radarów ELM-2083. Aktywna antena z elektronicznym skanowaniem steruje wiązkami w elewacji i azymucie, a obrót mechaniczny zapewnia obserwację wokół platformy, podaje firma w swoim komunikacie.

Producent opisuje wykrywanie i śledzenie celów powietrznych, morskich oraz lądowych, z jednoczesną obsługą wielu zadań. To opublikowane deklaracje zdolności, a nie wyniki niezależnie udokumentowanej oceny operacyjnej.

Strona produktu POINT@AIR podaje cel projektowy wynoszący do 30 dni ciągłego działania w powietrzu. Wśród możliwych zadań wymienia ochronę baz wojskowych, infrastruktury, obszarów przybrzeżnych i obiektów na morzu.

Ta liczba określa czas działania przewidziany w projekcie. Nie należy traktować jej jako dowodu, że wdrożony egzemplarz utrzymał nieprzerwaną obserwację przez 30 dni w warunkach operacyjnych; strona nie publikuje takiego zapisu.

Wykrywanie musi łączyć się z szerszym systemem obrony

Ten sam opis produktu stwierdza, że radar może łączyć się z systemami dowodzenia i kierowania ogniem. Interfejs ten ma znaczenie, ponieważ wykrycie obiektu, jego identyfikacja i kierowanie reakcją obronną są oddzielnymi elementami procesu.

Dla szerszego kontekstu polityka obrony powietrznej i przeciwrakietowej NATO, zatwierdzona 13 lutego 2025 roku, opisuje obserwację jako sieć różnych czujników, wspieraną przez łączenie danych i rozwiązania dowodzenia. Podkreśla również odporność oraz ciągłość działania, gdy poszczególne elementy zostaną zakłócone.

Dokument nie ocenia ani nie rekomenduje POINT@AIR. Wyjaśnia szerszy wymóg: dodatkowy radar wnosi najwięcej wtedy, gdy jego dane można połączyć z innymi obserwacjami i przekazać ludziom oraz systemom odpowiedzialnym za reakcję. Przewodnik Military Ledger po wielowarstwowej obronie powietrznej śledzi ten związek od wykrycia do przechwycenia.

Zapowiedź pozostawia otwarte pytania o dostawy

Komunikat IAI o wprowadzeniu systemu nie wskazuje kupującej armii, wartości kontraktu ani terminu dostaw. Strona produktu nie podaje też zasięgu wykrywania ani wyników niezależnych prób.

Potwierdzonym wydarzeniem jest zatem ogłoszenie nowej konfiguracji radaru i deklarowanych celów projektowych. Podobnie jak przy innych zapowiedziach obronnych, dowody zamówienia, dostawy lub odbioru operacyjnego oznaczałyby kolejny etap, wymagający odrębnej dokumentacji.