Wewnętrzny dokument Hamasu proponował eksplozje wokół ośrodków schronienia w Gazie i celowo wywołany chaos wśród przesiedlonych cywilów, aby pomóc dowódcom i bojownikom uciec przed izraelskimi siłami. Jeden z fragmentów wyjaśnia ten związek wprost: zamieszanie wśród przesiedleńców miało utrudnić kontrolę nad terenem i umożliwić ewakuację wyznaczonym osobom.
Siły Obronne Izraela upubliczniły dokument z kwietnia 2024 roku 19 października 2026 roku. Jego tytuł odnosi się do zabezpieczenia ośrodków schronienia. Zapisy dotyczące tego, kto miał je opuścić, ujawniają cel proponowanych rozwiązań ewakuacyjnych.
Dokument Hamasu z kwietnia 2024 roku opublikowany przez Siły Obronne Izraela 19 października 2026 roku. Źródło: Siły Obronne Izraela. Otwórz pełny obraz dokumentu.
Zamieszanie wśród cywilów jako osłona ucieczki
Dokument proponuje użycie granatów hukowych lub niewielkich ładunków wybuchowych, aby zakłócić działania nadciągających sił i wywołać dezorientację wśród ludzi chroniących się w ośrodkach. Ta reakcja miała pomóc innym się wydostać.
Ci inni zostają w pozostałych fragmentach wskazani jako kadra dowódcza i członkowie wyznaczeni do ewakuacji. Tekst odróżnia ich od przesiedlonych cywilów. To rozróżnienie jest istotne, ponieważ propozycja przypisuje obu grupom inne role: jedna znalazłaby się pośrodku zamieszania, druga wykorzystałaby zakłócenia, aby odejść.
Odpowiedni fragment nakazuje, by środki odwracające uwagę nie wyrządzały krzywdy przesiedleńcom. Nawet przy takim zaleceniu proponowana korzyść wojskowa zależy od celowego wywołania niepokoju wśród cywilów w miejscu, w którym szukali ochrony.
Inne zapisy przewidują ładunki wybuchowe wokół tych samych miejsc. Działanie odwracające uwagę z udziałem cywilów stanowi część szerszych przygotowań, które miały opóźnić izraelskie siły i ułatwić ucieczkę.
Siły Obronne Izraela oświadczyły, że dokument pokazuje gotowość Hamasu do narażania cywilów w Gazie, aby chronić własne kierownictwo i bojowników.
Ładunki przy schronieniach, pułapki w pobliskich budynkach
Arabskie strony opisują ładunki wokół ośrodków schronienia, które miały razić zbliżające się izraelskie pojazdy i zakłócić atak. Oddzielne eksplozje miały rozpraszać siły, odciągać uwagę od głównego celu i tworzyć zasłony dymne.
Propozycja obejmuje również okoliczne budynki. Domy, które mogliby zająć izraelscy żołnierze, w tym te z widokiem na wejścia i wyjścia, miały zostać wyposażone w pułapki wybuchowe. Urządzenia na przewidywanych trasach natarcia miały ostrzegać i spowalniać nadciągające siły.
Przygotowania wojskowe objęłyby zatem miejsce schronienia cywilów i jego otoczenie. Drogi mogły opóźniać ruch. Budynki mogły stać się pułapkami. Hałas, dym i zamieszanie mogły utrudnić nacierającym siłom utrzymanie kontroli.
Ludzie zgromadzeni w ośrodku pozostaliby w tym otoczeniu. Nakaz niewyrządzania im krzywdy w jednym z fragmentów o odwracaniu uwagi nie usuwa niebezpieczeństwa wprowadzanego przez szerszy plan.
Zapisy o ewakuacji wyjaśniają, co członkowie Hamasu mieli robić, gdy nadciągające siły mierzyłyby się z tymi zakłóceniami.
Drogi wyjścia podczas zakłócania podejścia
Dokument omawia przygotowanie przejść przez granice ośrodków schronienia w kierunku obszarów wycofania. Jako ich zamierzonych użytkowników wskazuje kadrę dowódczą i personel. Trasy miały oferować dodatkową przewagę: nadciągające siły nie znałyby ich z wyprzedzeniem.
To łączy ładunki i działania odwracające uwagę z celem drogi. Opóźnienia zapewniałyby czas. Dezorientacja odciągałaby uwagę w inne miejsce. Przygotowane wyjścia dawałyby wyznaczonym osobom możliwość wykorzystania tej okazji.
Arabski termin używany wobec tych miejsc oznacza ośrodki schronienia. Może obejmować budynki mieszczące przesiedleńców, a nie tylko obozy namiotowe. Wzmianki o murach, domach i wejściach dotyczą fizycznych miejsc, w których ludzie się chronili, oraz otaczającej je przestrzeni.
Strony mają nagłówki Brygad al Kassam i wskazują kompanię saperską wchodzącą w skład Północnej Brygady Hamasu. Odręczna adnotacja podaje datę 29 kwietnia 2024 roku. Instrukcje końcowe nakazują omówienie sprawy z dowództwem batalionu i odnoszą się do zgody brygady przed przekazaniem pełnej koncepcji.
Ujawnione strony opisują proponowane środki. Nie pozwalają ustalić, czy zostały one następnie wdrożone.
Przedstawiony w nich cel jest jasny: utrudnić ruch sił zmierzających w stronę ośrodków schronienia i ułatwić odejście dowódców oraz personelu. Fragment dotyczący przesiedlonych cywilów wyznacza ich dezorientacji rolę w tej próbie ucieczki.