Raytheon ogłosił 8 października 2026 roku uzyskanie kontraktu o wartości do 6,3 miliarda dolarów na produkcję i wsparcie pocisków przechwytujących Standard Missile-3 Block IB, według komunikatu RTX. Breaking Defense wskazał amerykańską Agencję Obrony Przeciwrakietowej, czyli MDA, jako instytucję zamawiającą i podał pięcioletni okres podstawowy oraz dwa dodatkowe lata opcjonalne.
Wartość podstawowa wynosi około 4,4 miliarda dolarów, a opcje na dwa kolejne lata zbliżają się do 2 miliardów, podał Breaking Defense. Komunikat RTX przedstawia 6,3 miliarda jako potencjalny pułap z opcjami, a nie wartość samych pięciu lat podstawowych; nie stwierdza, że dodatkowe lata zostały już uruchomione.
Pocisk i platformy startowe
RTX opisuje SM-3 Block IB jako morski i lądowy pocisk przechwytujący przeznaczony do zwalczania rakiet balistycznych od krótkiego do pośredniego zasięgu w środkowej fazie lotu. Opis techniczny Raytheona wyjaśnia, że rodzina SM-3 niszczy cele energią kinetyczną bezpośredniego trafienia, a Block IB korzysta z dwubarwnej głowicy naprowadzającej na podczerwień oraz ulepszonego sterowania i napędu.
Opis Aegis przygotowany przez MDA wskazuje odpowiednio wyposażone krążowniki i niszczyciele US Navy jako morskie platformy obrony przed rakietami balistycznymi, a karta Mk 41 marynarki wymienia krążowniki typu Ticonderoga i niszczyciele typu Arleigh Burke jako nosicieli tej wyrzutni pionowej. Karta systemu Aegis wyraźnie stwierdza, że modernizacje Mk 41 umożliwiają obsługę SM-3, dlatego znaczenie ma konfiguracja systemu.
Dla zastosowania lądowego relacja Pentagonu z próby opublikowana na DVIDS dokumentuje start SM-3 Block IB z pionowej wyrzutni Aegis Ashore i opisuje jej konfigurację jako bardzo zbliżoną do okrętowej. Te oficjalne opisy potwierdzają zgodność platform; komunikat RTX o kontrakcie nie przypisuje nowych pocisków do nazwanych okrętów ani poszczególnych obiektów lądowych.
Znaczenie zobowiązania produkcyjnego
Przedstawiciel pionu zakupów Michael Duffey powiedział, że kontrakt zapewni producentom przewidywalność produkcji i ograniczy wąskie gardła u dostawców niższych szczebli, według Breaking Defense relacjonującego ogłoszenie Pentagonu. Breaking Defense wiąże zamówienie z lutowym porozumieniem ramowym i umieszcza dłuższe zobowiązanie zakupowe w działaniach rządu na rzecz zwiększenia produkcji kluczowej amunicji, a nie w zapowiedzi nowego projektu pocisku.
RTX podaje, że prace będą prowadzone głównie w Tucson w Arizonie i Huntsville w Alabamie, a zamówienie wesprze odbudowę zapasów obrony przeciwrakietowej. Reuters relacjonuje jednak ostrzeżenia menedżerów, że niewystarczające finansowanie Kongresu może opóźnić inwestycje w fabryki i łańcuchy dostaw; ogranicza to traktowanie wieloletniego kontraktu jako dowodu, że dodatkowe moce są już dostępne.
Informacje niepodane w komunikacie
Komunikat RTX z 8 października nie ujawnia liczby pocisków, nie wymienia konkretnego biura programu ani nie przedstawia harmonogramu dostaw; Breaking Defense oddzielnie wskazuje brak ilości. Instytucją wskazaną w relacji Breaking Defense jest MDA, ale jej nazwa nie zastępuje nieujawnionego oznaczenia biura programu i nie pozwala go wywnioskować.
Pięć lat podstawowych i dwa opcjonalne w komunikacie RTX opisują strukturę umowy, nie opublikowany terminarz poszczególnych dostaw. Ten sam komunikat RTX nie podaje ceny jednostkowej, rocznego celu produkcji ani podziału między klientów; potencjalna wartość nie pozwala więc określić, ile pocisków trafi do zapasów operacyjnych ani kiedy to nastąpi.