استرالیا و اندونزی رزمایش کریس وومرا 26 را در جاوه شرقی آغاز کرده‌اند و نیروهای دریایی، هوایی و زمینی را در برنامه آموزشی 12 تا 20 اکتبر گرد هم آورده‌اند. استرالیا آن را بزرگ‌ترین فعالیت آموزشی مشترک خود در خارج از کشور در سال جاری توصیف می‌کند.
بیانیه وزارت دفاع استرالیا در 13 اکتبر گفت مراسم افتتاح در بانیووانگی برگزار شده است. ارقام اعلام‌شده آن، حدود 1,000 نفر از نیروی دفاعی استرالیا در کنار 1,235 عضو نیروهای مسلح اندونزی، TNI، بود. اینها ارقام اعلامیه استرالیا هستند، نه شمار نهایی حاضران که به‌طور مستقل تطبیق داده شده باشد.
نیروی گردآمده برای رزمایش
استرالیا نیروی آبی‌خاکی خود را بر HMAS Choules سوار و HMAS Perth و HMAS Stalwart را مستقر کرده است. فهرست مشارکت آن همچنین یک C-130J Hercules، هواگردهای PC-21، هویتزرهای M777 و سامانه راکت‌انداز توپخانه‌ای پرتحرک، مشهور به HIMARS، را شامل می‌شود.
این ترکیب به رزمایش هدفی فراتر از جمع کردن یگان‌ها در یک محل می‌دهد. انتقال نیرو از راه آب، پیوند آن با هواگردها و عناصر زمینی و تداوم تدارکات، هم به هماهنگی میان نیروهای نظامی و هم میان کشورها نیاز دارد.
کشتی آبی‌خاکی نقشی متفاوت از هواگرد گشتی یا رزمی دارد. مشارکت توپخانه مجموعه دیگری از خدمه، ارتباطات و نیازهای پشتیبانی را اضافه می‌کند. حضور آنها در برنامه رزمایش نشان می‌دهد چه چیزی برای آموزش موجود است؛ ثابت نمی‌کند هر سامانه قبلا یک نوبت تیراندازی را کامل کرده است.
تفاوت گسترده‌تر میان مجموعه‌ای از شناورها و نیروی سازمان‌یافته برای ماموریتی مشخص، در راهنمای Military Ledger درباره گروه‌های رزمی دریایی توضیح داده شده است.
برنامه هنوز چه چیزی را باید نشان دهد؟
وزارت دفاع استرالیا می‌گوید فعالیت‌های برنامه‌ریزی‌شده شامل پیاده‌سازی آبی‌خاکی در جاوه شرقی، تمرین با مهمات واقعی در میدان‌های اندونزی و یکپارچه‌سازی دریایی میان دو نیروی دریایی است. اینها تا زمانی که گزارشی بعدی تکمیلشان را تایید کند، اجزای برنامه اعلام‌شده باقی می‌مانند.
این رزمایش پس از نخستین دوره کریس وومرا در 2024 برگزار می‌شود. استرالیا این همکاری را در چارچوب رابطه امنیتی گسترده‌تر با اندونزی، از جمله توافق همکاری دفاعی 2024، قرار می‌دهد.
تمرین مشترک می‌تواند تفاوت‌های عملی در روش‌ها و هماهنگی را آشکار کند. اما دو نیروی مسلح را قابل جایگزینی با یکدیگر نمی‌سازد و مراسم افتتاح نمی‌تواند آمادگی حاصل‌شده در پایان رزمایش را ثابت کند. به همین دلیل نام یگان‌ها و شمار نیروها فقط بخشی از واقعیت یک نیرو را بازگو می‌کنند.
برای این دوره، شواهد مفید بعدی ثبت فعالیت‌های واقعا انجام‌شده، توانایی‌های شرکت‌کننده و درس‌هایی خواهد بود که دو نیرو تصمیم به انتشارشان می‌گیرند. تا آن زمان، تحول روشن، آغاز فعالیت آموزشی دوجانبه بزرگی است که دشوارترین نتایج آن هنوز باید ارزیابی شوند.